over de ode
020 4190882 dag en nacht bereikbaar

Over de Ode uitvaartbegeleiding in Amsterdam

Ieder die dat wil, jong of oud, kan meedenken en meehelpen bij het organiseren van een afscheid. Begeleiden betekent voor ons: goed samenwerken. Luisteren, ideeën aanreiken, eigen inbreng stimuleren en ondersteunen bij de uitvoering daarvan. Op de achtergrond wanneer het kan en op de voorgrond wanneer het moet. Samen met u maken we van het afscheid iets moois, warms en waardevols. Nicole, Walther, Mette, Riet en Caroline stellen zich voor. Nicole en Walther zijn de eigenaren. Mette, Riet en Caroline werken als zzp’ers al jaren samen met de Ode.

Nicole Capaan

Mijn eigen uitvaart
Het lijkt me mooi als ik na mijn overlijden in doeken gewikkeld wordt en er op mijn afscheidsbijeenkomst heel informeel herinneringen gedeeld worden met elkaar. En mocht je tegen die tijd kunnen kiezen voor het laten composteren van je lichaam dan is dat iets voor mij. Zodat wat er van mij rest nadien als tuinaarde gebruikt kan worden.

Walther Carpaij

De kunst van het afscheid nemen
In 1989 begin ik na de Gerrit Rietveld Academie met Nicole Capaan een ontwerpbureau voor grafmonumenten. We komen met veel nieuwe ideeën. In 1996 beginnen we Uitvaartonderneming de Ode. Inmiddels komen nabestaanden zélf met ideeën. Een voordeel van mijn achtergrond: ik zal niet gauw iets afwijzen omdat het ongebruikelijk is.

Mette van der Sijs

Mijn werk gaat over het leven
Juist als de dood dichtbij komt lijkt er veel oog voor het leven te zijn. Het valt me op hoeveel liefde er kan zijn rond het sterven en het regelen de uitvaart, als het definitieve van het afscheid tot iedereen doordringt. Ondanks alles wordt er veelal in liefde losgelaten. Het is ronduit prachtig dat ik daar bij kan zijn.

Riet Willems

Stap voor stap
Ik vind het prettig om mensen stap voor stap door het regelen van een uitvaart heen te loodsen. Dus niet op dag één iemand overstelpen met informatie over alle te nemen besluiten. Zo krijg je de tijd om met elkaar te overleggen en tot eigen keuzes te komen. Keuzes die bij de persoon passen die overleden is en bij de nabestaanden.

Caroline van Wensen

Ik wil een rustpunt zijn
Mijn belangstelling voor dit werk is voortgekomen uit mijn vrijwilligerswerk bij hospice ’t Veerhuis in Amsterdam. Ik werk graag voor de Ode omdat het kleinschalig is, persoonlijk en betrokken. Voor de naasten wil ik een rustpunt zijn tijdens een hectische periode waarin veel geregeld moet worden.

Inspiratie

Wat ons inspireert
20-jaar-namenwolk-buiten-.jpg

Namenwolk

Ter gelegenheid van ons 20-jarig bestaan hebben we alle namen van degene waar wij de uitvaart van hebben begeleid op een lapje geborduurd. De namen hebben we aan een touwtje met een steentje aan de onderkant in onze ruimte aan de kade gehangen.

De foto's van de finissage zijn gemaakt door Caroline Schroder.

Na precies een jaar hebben we iedereen die we konden vinden uitgenodigd voor de finissage. We ontvingen met taart, een kopje thee en een schaar. Degene die dat wilden konden de naam van hun persoon meenemen. Een feestelijke afsluiting van een bijzonder monument.

De Ode namenwolk

lee_john_philips_2.jpg

The Shed Project van Lee John Philips

Lee John Philips is een kunstenaar die de gehele inhoud van het schuurtje van zijn opa catagoriseert. Hij tekent alles na, van spijker tot sleutel tot schroevendraaier. Hij noemt het project The Shed Project. Hij denkt dat het ongeveer vijf jaar zal duren voor hij alle 100,000 voorwerpen heeft getekend. Een prachtige nagedachtenis, vinden wij.

The Shed Project van Lee John Philips

kintsukuroi_1.jpg

Kintsukuroi, herstellen met goud

Kintsukuroi is een Japanse kunstvorm en betekent letterlijk “herstellen met goud”. Gebroken aardewerk wordt herstelt met goud of zilver. Door dit herstel wordt het kommetje of het bord nog mooier en waardevoller. Volgens deze kunstvorm worden we als mensen er telkens opgewezen om te herstellen en door te gaan. Op deze manier is herstel een manier om sterker en waardevoller te worden.

Kintsukuroi, herstellen met goud

what_will_youleave_behind.jpg

Kunstwerk What Will You Leave Behind van Nino Sarabutra

What will you leave behind is een interactieve installatie van keramist en kunstenaar Nino Sarabutra uit Thailand. De installatie bestaat uit een vloer van 100,000 miniatuur doodshoofdjes. Als je je schoenen uit doet mag je erover heenlopen.

kunstwerk What Will You Leave Behind

groenland-begraafplaats-6.jpg

Graven in Groenland

In Groenland is de grond het grootste deel van het jaar te hard om een graf te graven. Of het landschap is te rotsachtig. De graven in Groenland zijn daarom vaak bovengronds. De bloemen zijn van plastic.

Hierboven de begraafplaats in Oqaluffiup en hieronder de begraafplaats in Ilulissat.

Deze foto is gemaakt door Klaus Bo.

graven in Groenland

japanse-laatste-verzorging-ca-1880---1899.jpg

Japanse laatste verzorging

Deze prachtige afbeelding vonden we op het internet. De foto is genomen tussen 1880 en 1899. De vrouw op de voorgrond is de weduwe.

Japanse laatste verzorging

ode-picknick-09.jpg

De Ode picknick

We organiseerde een picknick voor degene die we hadden ontmoet tijdens het begeleiden van een uitvaart, de nabestaanden. We ontvingen in Fort Nigtevecht. We vroegen hun om het lievelingsgerecht van hun overleden persoon mee te nemen en een foto. Het eten, de foto’s en de briefjes met de gerechten werden op grote tafels neergezet. Iedereen vertelde even kort over het lievelingsgerecht. En daarna hebben we alles opgegeten. Het was een bijzondere middag.

De Ode picknick

motoi-yamamoto_1.jpeg

Salt Works van Motoi Yamamoto

"Een labyrint tekenen met zout is zoals het volgen van mijn herinneringen. Herinneringen lijken te veranderen en te verdwijnen met de tijd. Wat ik zoek is het vastleggen van dat ene moment, dat niet te pakken is met een foto of een tekst. Ik probeer het gevoel van een dierbare herinneringen aan te raken."

De kunstenaar Motoi Yamamoto is begonnen aan de Salt Works nadat zijn zusje aan hersenkanker overleed, als een uit de hand gelopen verwerkingsproces, dat wellicht nimmer zal stoppen.

Salt Works van Motoi Yamamoto

indianen-graf-1.jpg

Native American Burial site

Captain Lewis noted the expedition's discovery of one in his journal dated April 20, 1805. "I walked on shore. Killed two deer, wounded an Elk and a deer; saw the remains of some Indian camp, near which stood a small scaffold of about 7 feet high. Underneath this scaffold a human body was lying, well rolled in several dressed buffalow skins and near it a bag. Containing sundry articles belonging to the disceased. - Captian Lewis"

Deze foto is genomen in 1908.

Native American Burial Site

alska-begraafplaats-1.jpg

Ekutna begraafplaats, Anchorage

Meer dan 100 “Spirit Houses” zijn er op de begraafplaats in Anchorage, Alaska te vinden, zij huisvesten de ziel van de doden. De grote van het huisje hangt samen met de sociale status van de overledene.

Ekutna begraafplaats, Anchorage

ghanese-uitvaartkist-2.jpg

Ghanese uitvaartkisten

In Ghana worden uitvaartkisten in opdracht in allerlei vormen gemaakt; verschillende soorten dieren, schoenen, telefoons, vliegtuigen, auto's, snoep, etc. Attributen die rijkdom, macht, kracht tonen of iets wat iemand graag had willen hebben. Er zijn ook westerse kunstenaars die ontwerpen van kisten in Ghana laten uitvoeren.

Ghanese uitvaartkisten

tomb-sweeping-china-2.jpg

Tomb Sweeping Day in China

De Chinese Tomb Sweeping Day, is ook bekend als Qingming. Op deze dag komen nabestaanden naar de begraafplaatsen om te gedenken, het graf schoon te vegen en na-maak geld te verbranden. De dag werd heringevoerd in 2008.

tomb sweeping day in China

canta-stapel-kisten.jpg

De Ode etalage

Onze etalage op de Levantkade richten we met plezier in.

We hebben de Canta daar neergezet ter illustratie voor 10 tips om uitvaartkosten te besparen. Men kon het lijstje met de tips meenemen.

In de etalage hangt ook een fotomuur met vele afbeeldingen van uitvaarten. Vanaf de straat wordt daar heel veel naar gekeken.

De etalage van De Ode tijdens Allerzielen.

De etalage van De Ode tijdens Sail.

De Ode etalage

waaloversteek.jpg

Waaloversteek, de brug als monument

Lights Crossing (overstekende lichten) is de titel van het kunstwerk dat deel uitmaakt van de stadsbrug de Oversteek te Nijmegen. De brug, ontworpen door het Belgische bureau Ney/Poulissen architecture & engineering, die op 23 november 2013 in gebruik genomen werd, verbindt de oevers van de rivier de Waal bij Nijmegen op vrijwel exact de plek waar op 20 september 1944 de heldhaftige oversteek door Amerikaanse soldaten heeft plaatsgevonden. Bij die actie kwamen in korte tijd 48 militairen om het leven. Het kunstwerk is opgebouwd uit licht en tijd en verwijst naar die historische gebeurtenis; in de schemering, nadat de stadsverlichting in Nijmegen is aangeschakeld, gaan de 48 paren lichtmasten, die zich op de brug bevinden tussen beide oevers, één voor één aan in het tempo van een trage pas. Beginnend op de zuidoever verlichten de achtereenvolgens aanschakelende lampen het 950 meter lange traject, waardoor de oversteek van licht ongeveer 12 minuten duurt. Pas na het bereiken van de noordoever schakelt de zogenaamde aanstraalverlichting aan, zodat de prachtige brug ook in het donker in volle glorie te zien blijft. bron: Atelier Veldwerk

Waaloversteek, de brug als monument

sue_stone-1.jpg

Sue Stone borduurt herinneringen

Sue Stone is een Britse kunstenares. Ze borduurt veelal portretten, of ogenschijnlijk onbelangrijke momenten. Wij vinden het werk inspirerend.

Sue Stone, geborduurde herinneringen

saarbrucken_monument_2.jpg

Onzichtbaar monument in Saarbrücken

In 1990 heeft een docent, Jochen Gerz van de hogeschool voor de kunsten in Saarbrücken 2146 namen van Joodse begraafplaatsen die verdwenen tijdens het nazibewind in evenveel kasseien gebeiteld. Dit gebeurde zonder opdracht en in het geheim. ’s Nachts werden de kasseien, één voor één weggehaald, de naam van een joodse begraafplaats werd erop gebeiteld en voor het licht werd werd de kassei weer teruggeplaatst. De kasseien werden met de namen naar onder gelegd en zijn dus onzichtbaar. De binnenplaats van het Saarbrücken kasteel werd gekozen als locatie omdat de Gestapo daar in de oorlog gehuisvest was. Toen het werk af was is het bekend gemaakt. Ondertussen heeft het stadsbestuur van Saarbrücken heeft de binnenplaats een nieuwe naam gegeven: Platz des Unsichtbaren Mahnmals.

onzichtbaar monument in Saarbrücken

bosque_de_palabras_-_Chiara_Sgaramella_4.jpg

Bosque Palabras van Chiara Sgaramella

De Spaanse kunstenaar Chiara Sgaramella heeft dit prachtige werk gemaakt. Wij vonden dit ook inspirerend voor een tijdelijk grafmonument, bijvoorbeeld als het graf naast een boom ligt.

Bosque Palabras van Chiara Sgaramella

capsula-mundi-1.jpg

Capsula Mundi

De Italiaanse ontwerpers Anna Citelli en Raoul Bretzel hebben een natuurlijke capsule bedacht waar het lichaam in wordt geplaatst, de Capsula Mundi. Het idee is dat de capsule in de grond wordt begraven. Er zit een zaadje van een boom in of er zit al een boompje aan de capsule. De boom wordt gevoed door de natuurlijke capsule. Het idee is momenteel nog in de experimentele fase en nog niet uitvoerbaar. We zullen nog even moeten wachten op de Capsula Mundi.

Capsula Mundi

Copyright © 2018 - De Ode - Alle rechten voorbehouden